Öğle vaktiydi, güneş hafiften kırpmıştı gözünü. Derken, cıvıl cıvıl bir ses tırmandı gökyüzüne: “Beni de yaz abi, beni de yaz bu seferkinde n’olur n’olur!..”
Fatih’ti bu, yeni öyküsünde kendisine de yer vermesini istiyordu abisinden.
“Tamam, yazacağız seni de bir gün. Öyle hemen olmaz ki, ilham bu kardeşim…” “İlham’ı da yaz, beni de…”
Gülümsedi abisi… (daha fazla…)
