simsiyah ve sensiz bir gecenin koynundayım.zaman hergecen gün daha bir hain oynuyor oyununu yoklugunda.nereye tutunsam kime tutunsam hep oderin bosluga düsecekmişim gibi.korku basıyor içimi tutunamıyorum.sen gittikten sonre,hiç gülmedi canımı veririm dediğin gözlerim.ağzımdan mutluluğa dair bir harf bile çıkmadı.ben mutluluğu senle yasamıstım.seni çizmiştim mutluluğun resmine.ama buruşturup verdin ellerime.kala kaldım ne yapabilirdim ki.gitmiştin.ve bende BİTMİŞTİM…
her gecemi seninle sonlandırırdım.rüyalarımda senin bir kalemde sildiğin askımızı yasardım.ama bilirdim sen coktan gitmiştin.seni sorarlardı hergün bana.sanki bir ok gibi saplanırdı yokluğun kalbime.canım acırdı.birmüddet bakar.gitti derdim…acır gibi bakarlardı bana.canım dahada yanardı.benim askım acınarak bakılacak ask degildi.ben seni MABEDİM belledim.olmasanda olur.
simdi geri dönecekmişsin bana .gelecegin günü yüregim bayram yeri gibi bekliyor.dostlarım benim adıma mutlu.yüregimin yarısı geliyor bana geri dönüyor.am benim içimde nedenini bilemediğim o garip hüzün.gidecekmişsin gibi tekrar birgün.
acılar olgunlastırırmıs insanı ben okadar olgunlastım ki.büyük seylerin bedeli hep ağır olur derler.biliyomusun çok ağr ödedim seni sevmenin bedelini!
dostlarıma…
onun sevgisini haketmiyorum demişsin.şunu bilmelisinki!
SEN SEVİLMEYİ HAKETTİĞİN İÇİN DEĞİL.BEN BÜYÜK SEVDİĞİM İÇİN SEVİYORUM SENİ
Tags: mektup vefasızım, Vefasızım
